deregels

Als je de beschrijving mag geloven is dit de bijbel voor elke wielertoerist die zichzelf serieus neemt. En doordat de auteurs zichzelf enorm serieus nemen wordt het soms dan ook een boek dat op het randje van humoristisch staat te wankelen. In #91 regels beschrijven de behoeders van de orde der Velominati te definiëren wat een tocht op de fiets zo uniek maakt. Korte ‘hoofdstukken’ per regel, vlot geschreven, die je doen denken aan je eigen eerdere tochten. Maar geen paniek, overtreders van de regels worden niet geëxcommuniceerd van de heilige (fiets)wegen.

Wil je uitzoeken wat die regels juist zijn? Dan kan je terecht op de schitterende fietsblog van de makers van dit boek: The rules of the Velominati. Eén regel die ik bijvoorbeeld overtreed is nummer #33. Zoek maar op.



Drukwerk bestand Draag Nooit een Gele Trui.indd

Alex Van Der Hulst gaat nog een stapje verder en gaat kijken hoe de werkelijke wielertoerist er nu echt bij rijdt. Het resultaat is een schitterend ludiek boek over de wielertoeristencultuur en de regeltjes die erbij komen kijken wanneer je niet de snelste kan zijn van de groep. Met behulp van enkele typetjes vat hij het magistraal. Bij enkele passages kwam het ludieke zelfs heel gevaarlijk dicht bij de eigen ervaringen op de fiets. Misschien een leuk idee om op de volgende toertocht een typetjesbingo op te starten, waarschijnlijk zijn ze allemaal te spotten.

Proeven van enkele stukken op dit boek kan je op de website hetiskoers.nl. Een schitterend stukje is bijvoorbeeld de beschrijving van de Bolle renner die liever een wat lichtere fiets koopt in plaats van zelf 200 gram af te vallen.

React!