gasboete

Het principe van de Gemeentelijke Administratieve Sanctie is niet nieuw. In het leven geroepen om hulpeloze lokale overheden uit de nood te helpen en ondertussen uitgegroeid tot een interessant topic voor een hele avond discussie op café. De lijst met voorbeelden van excessen groeit elke dag, gaande van boetes voor broodjes op de trappen van de kerk tot een GAS voor personen die verkleed naar een gemaskerd bal trekken. Excessen die in contrast staan met het beoogde (en regelmatig ook bereikte) doel om sluikstorten, wildplassen en andere echte overlast aan te pakken en het samenleven te verwarmen.

Vandaag kwam ik enkele zinnen tegen van Jef Van den Bergh (CD&V) op het einde van een betoog om de nuance van het debat te kaderen. Zinnen die voor mij perfect weergeven waarom ik op dit moment nog tegenGAS wil bieden:

Een moeilijk en gevoelig dossier, dat is wel duidelijk. Op zich is de GAS-regelgeving een instrument niet om de verzuring te stimuleren (zoals het nu overkomt), maar – integendeel – net om het samenleven te stimuleren. HOE het wordt toegepast is vooral een lokale aangelegenheid, hiervoor moet er vertrouwen zijn in de lokale besturen, dicht bij de mensen. Ik denk dat jongeren, organisaties en andere betrokkenen daar mee het debat moeten voeren wat er in die gemeente nuttig en nodig is qua regels, op maat van die gemeente, en zonder absurditeiten. Ga ervoor!

Het GAS-principe staat of valt bij de lokale besturen. Democratisch verkozen besturen, van politiekers die dicht bij de mensen staan. Maar net als jongeren maken deze politiekers ook soms fouten, ondanks dat ze het beste voor hebben voor hun gemeente. Zo worden risico’s op overlast helaas het doelwit van de GAS wetgeving, in plaats van de eigenlijke overlast. Willen we tot een volwaardig GAS beleid komen, -want begrijp me niet verkeerd, een beleid dat het mogelijk maakt voor lokale besturen om in te spelen op lokale maatschappelijke problemen is vandaag meer dan nodig- dan is het in de eerste plaats nodig voor lokale besturen om ook tussen de verkiezingen haar achterban te betrekken om dwalingen te vermijden.

Dus daarom hoop ik dat morgen de stemming over de uitbreiding van de GAS wetgeving principieel wordt uitgesteld totdat elke lokale overheid werk heeft gemaakt van een degelijke participatiecultuur in haar bestuur. Totdat elke lokale jeugdraad haar eigen werking optimaal op de rails heeft om tegenGAS te bieden wanneer een bestuur per ongeluk even op een dwaalspoor komt met een adhoc beslissing. Doordat ik twijfel aan deze randvoorwaarden, die noodzakelijk zijn voor een goed GAS beleid, geef ik nog tegenGAS. En ik hoop morgen in het parlement er nog zo’n paar (liefst minstens 76) dat te zien doen.

One thought on “Waarom vandaag tegenGAS geven?”

React!