Uit het recente ‘Leuven Overmorgen’ kwam een sterk uitgesproken vraag boven. ‘We willen meer participeren!’ Leuven is een stad met inwoners met heel wat ervaring en kennis. Een stad waar door de aanwezigheid van de scholen, hogescholen en de universiteit elke dag massa’s ideeën ontstaan. En vele van deze denkers blijven graag ‘plakken’ in Leuven om er aan mee te bouwen. Echter ervaren diezelfde bewoners (en studenten/scholieren) een gebrek aan overleg, een tekort aan informatie en hebben ze het gevoel dat niet altijd rekening wordt gehouden met hun ervaringen. Gelukkig roepen (bijna) alle partijen en kandidaten nu tegelijk ‘Participatie’. Slechts weinigen hebben een idee hoe ze dit modewoord willen invullen. Hier volgen alvast enkele aanzetten.

Participatie is geen eenrichtingsverkeer

De vragende partij, Leuven Overmorgen, … zijn allen lovenswaardige projecten. Projecten die helaas maar in één richting werken. Een analyse van de voorstellen leert dat deze vaak zeer goed zijn en vertrekken van specifieke noden. Maar ook dat ze blijven terugkomen. Wat gebeurt er met de voorstellen? Participatie moet dan ook gepaard gaan met een openheid vanuit het stadsbestuur. Toegankelijke informatie, met vlotte mogelijkheid tot inspraak. Op dit moment is er bijvoorbeeld een groep in Turkije die aan zulk een systeem werkt voor stadsplanning (zie filmpje hieronder). Wanneer Leuven voor meer participatie wil gaan, moet het ook durven inzetten op haar communicatiemiddelen. Kiezen voor de nieuwe digitale tools betekent wel dat we ook moeten werken aan het verkleinen van de digitale kloof.

Participatie is geen brievenbus voor klachten

Echte participatie vraagt een samenwerking tussen gemeentebestuur en burger. Een samenwerking die helaas kan geboycot worden door een noodzakelijke informatiestroom richting het bestuur met klachten, noden, … Het is daarom belangrijk dat, los van het participatietraject, bestuurders aanspreekbaar zijn en duidelijk zeggen wat ze met de opmerkingen doen. Ook ik zal hier werk van proberen te maken in de aanloop naar de verkiezingen. Spreek me er dus zeker op aan. De warmte van een kleine gemeenschap moet ook voelbaar zijn in een stad zoals Leuven. Inzetten op toegankelijke gemeenteraadsleden is de boodschap. Zo hebben zij weet van de problemen, kunnen ze hieraan werken en de voortgang terugkoppelen. Dan pas kan er ruimte ontstaan om samen constructief de nieuwe ideeën aan te pakken.

Participatie vraagt daadkrachtige politici

Lokale politici mogen zich echter niet gaan verschuilen achter de wens van de massa. Lokaal bestuur vereist ook daadkracht en er moet meer gebeuren dan te roepen van aan de zijlijn. Een toegankelijk gemeenteraadslid, dat open staat voor de burger, moet ook pro-actief werken aan de gemeente, richting de toekomst. De lokale noden mogen niet ten prooi vallen van de nationale verkiezingskoorts. Participatie is dus samen werken aan een beter Leuven, met als voortrekkers de gemeenteraadsleden en niet wachten op wat je opgedragen wordt. Een totaal andere insteek dan lijstlijst.be, een insteek die iets meer inspanning vraagt, maar tot een vruchtbare wisselwerking kan leiden. Een wijze die goed werkte voor het Sint-Lambertusplein in Heverlee (rapport) en nu ingang moet vinden in de bestuurscultuur van Leuven.


Doelstellingen:

  • Leuven wordt de eerste stad in Vlaanderen met een echt actieve participatiecultuur.
  • Leuven analyseert haar communicatiemiddelen met in het achterhoofd een optimale participatie van bewoners.
  • Leuven zet in op digitalisering. Elke bewoner moet de kans hebben om online te gaan. Zwakkeren ondersteunen we, sterken moedigen we aan om een voortrekkersrol te spelen.
  • Gemeenteraadsleden worden aangemoedigd om zich toegankelijk op te stellen naar burgers via spreekuren, twitter, mail en krijgen ondersteuning voor de communicatie omtrent hun bezigheden in de gemeenteraad.


Zeker eens bekijken:

React!