Als jong afgestudeerde, deel van een jong gezin, deel van één van u doelgroepen in u boek ‘Het nieuwe wonen‘ werd ik geprikkeld door u verhaal. Ook ik heb toekomstplannen die ook voor mij bestaat uit de eigen woning, in het groen. Helaas geen zwart-wit verhaal, want ook het stadswonen en toegang tot vlot openbaar vervoer behoren tot mijn wens. Als jong afgestudeerde behoor ik immers ook tot de generatie die in conflict ligt met haar eigen verwachtingen. En dan ben ik blij te zien dat ik niet alleen ben. U kan ze ook niet helemaal scherp verwoorden.

Een aantal van de ‘nieuwe’ concepten die u aanreikt kunnen een kentering betekenen op de woonmarkt. Maar net als uw voorgangers blijft u voorzichtig. Is het nieuwe woonbeleid niet een beetje in hetzelfde bedje ziek als haar voorgangers? Zijn het niet gewoon andere deksels op dezelfde potjes (verdichting, planbaten en planschade), met her en der opzij nog wat leuke etiketten waar niet direct een potje voor is? Ik had gehoopt in u boek enkele sterke signalen te vinden, maar die ontbreken helaas. Blijft de eigen woning het ideaal? Of gaan we echt voor een nieuw wonen? Blijven we wachten tot de markt zichzelf wat de halt toeroept zoals de kranten vandaag soms hopen, of gaan we rond tafel zitten met alle partners? Op de eerste optie geeft u al een antwoord in u boek, daar moeten we niet van dromen.

Rond de tafel, maar met welke partners? Als kind van mijn generatie heb ik dan ook gekozen om mijn gevoelens bij u betoog op het web te plaatsen. De partners moeten we immers niet enkel gaan zoeken in de politiek en na het vlinderakkoord specifiek bij de Vlaamse overheid. Het zal onder andere ook een taak zijn voor de lokale overheid om in te spelen op de specifieke noden. Een aantal zijn al begonnen (Leuven, Mechelen, …), zoekend en aftastend. Maar daar mag het niet stoppen. Elke mens moet kansen krijgen om te streven naar dit nieuwe wonen. Elke mens moet aangemoedigd worden om hierin initiatief te nemen, maar evengoed om verzorgend op te treden voor haar buren. Het denken over mijn eigen woondroom is alvast volop in gang gezet. Moeten we niet naar een warm stedelijk Vlaanderen? We hebben een aantal troeven in huis: een stapel goede voorbeelden, Sociologen, Stedenbouwkundigen, Architecten en Bouwkundigen, Energiedeskundigen, een mondige jonge generatie, een dynamische uitdaging die ieder van ons aanspreekt… Moeten al deze troeven samenkomen op Vlaams niveau, ik weet het niet, maar ik ben er wel zeker van dat met wat oplapwerk aan een begrotingstabel er weinig zal veranderen.

Beste mevrouw Vogels, begrijp me niet verkeerd. Ik kan me zeker vinden in een aantal ideeën. Onder andere uw analyse van het huidige woonbeleid is terecht best scherp, buiten her en der wat onduidelijkheden omtrent referenties en cijfers. Maar ik had helaas meer verwacht van het boek. U had 151 pagina’s en een glanzende groene kaft. Je krijgt dit verhaal inderdaad niet in 140 tekens op twitter. Maar met dat kostbare papier had u toch scherpere concepten mogen verspreiden. Ik schreef nog nooit een boek, maar wil wel graag mee denken over een nieuw boek omtrent het nieuwe wonen.

One thought on “Ik schreef nog nooit (in) een boek … tot vandaag”

React!